Afgelaai vanaf YTS.MX
EGSKEIDING ITALIAANSE STYL
Geredigeer deur
Amptelike YIFY-fliekswerf: YTS.MX
- Gebraaide beesvleis, meneer? - Ja.
- Aartappels? - Twee.
Dis genoeg.
Die serenades van die suide.
Die soet, warm, uitputtende Siciliaanse nagte.
Die hele tyd wat ek weg was,
die herinnering aan daardie nagte - of eerder, van een spesifieke nag -
het my dae gevul met verlange en nostalgie.
Agramonte: 18 000 siele,
4 300 van hulle ongeletterd.
1 700 óf gedeeltelik of heeltemal werkloos.
Vier-en-twintig kerke, as ek my nie misgis nie,
insluitend 'n paar vooraanstaande Barokke eksemplare van die laat 1600's.
Dit is die Cefalù-paleis,
en dit is my voorvaders wapen.
Feitlik die enigste ding my pa het nog nie verkoop nie.
Papa se losbandige maniere,
wie se aard ek nie sal bekend maak nie uit respek vir Mamma,
het ons tot lewe verminder in 'n enkele vleuel van die paleis,
terwyl die ander vleuel beset was deur my oom Calogero en sy gesin.
Maar van hierdie noodlottige saamwoon en die gevolge daarvan, ek sal later meer praat.
Hier is my pa, Baron Don Gaetano Cefalù.
En dit is sy vriende van die sosiale klub.
- Jy lyk goed, Baron. - My respek, Don Gaetano.
Vir vyf sekondes hy was die voorwerp van hulle skinderpraatjies.
Maar hier is hulle, weereens verdiep in hul gunsteling onderwerp: Vroue.
'n Onuitputlike onderwerp.
In die lewendige verbeelding van my dorpsmense,
vroue het mitiese status aangeneem.
Die wonderlike, onsigbare vroue van Agramonte,
wat hulle skoonheid en ywer verberg het agter die traliewerk -
verskoon my - agter die latte van verlegen luike.
Intussen, Agramonte se werkersklas
het onverbiddelik voortgemarsjeer na vordering.
Hierdie vordering was dalk 'n bietjie stadig... inderdaad.
Maar die vermetele basuine van die werkersklas
is beantwoord deur die ewe harde klokke van San Filmino.
Daarom, my getroue en geliefde volksgenote,
Ek vermaan jou om te stem vir 'n party wat van die mense is
en daarom demokraties,
en dus respek vir ons Christelike geloof.
'n Partytjie, in 'n woord,
beide demokraties en Christelik.
My vrou, Rosalia.
Twaalf jaar huwelik.
Donna Matilde, my ma.
My suster Agnese, ongetroud en steeds afhanklik,
amptelik gekompromitteer - d.w.s. verloof - aan Rosario Mulè,
van die gerespekteerde firma Mulè en Seuns,
'n begrafnisondernemer.
En dit is Don Calogero,
indringer in die Cefalù-paleis,
man van tannie Fifidda, my pa se suster.
In 'n skamele 15 jaar, hierdie voormalige boer
het 'n nommer afbetaal van my pa se oorhaastige dobbelskuld,
om hom in staat te stel om op te raap ons beste stukke grond.
En uiteindelik kom ons by Angela,
dogter van Calogero en Fifidda en dus my eerste neef.
Angela het hoog bygewoon -
Het 'n hoërskool bygewoon bestuur deur nonne in Catania.
Sy het haar somervakansies deurgebring by die huis.
Ek was lief vir Angela.
- Goeie nag, Don Ferdinando. - Groete aan Donna Rosalia.
- Goeie nag. - Rus goed.
Goeie nag.
Fefè.
Voel jy reg? - Dit gaan goed met my. Goeie nag.
Fefè.
Ja?
- Wat is dit? Gaan dit nie goed met jou nie? - Dit gaan goed met my.
Wat is dit?
Het jy iets nodig? Bietjie warm kamille?
Ek wil niks hê nie. Gaan bed toe.
Gaan slaap.
- Wie is daar? - Dit is ek, Pappa.
Maak gou asseblief.
Alles reg.
Gaetano, het jy my nodig?
Nee, gaan slaap.
Gaan hier weg!
Jammer.
Ek het die knoffel in die rissies geken sal nie met jou saamstem nie.
Ek het dit vir jou ma gesê.
Sy sê jy kan nie soetrissies kook nie sonder knoffel.
Dit is waar dat hulle nie is nie so goed sonder knoffel.
Maar sy behoort te verstaan
daar is 'n paar dinge wat 'n vrou verstaan beter as 'n ma.
Dit is 'n kwessie van -
Ek weet nie.
Dit is niks wat ek kan uitspel nie.
Stem jy nie saam nie, Fefè?
Ek is bietjie koud. Dit is so koud vanaand.
Rosalia, is jy siek of iets?
Die termometer by die klub lees vandag 90º.
Fefè, is jy regtig lief vir my?
Natuurlik doen ek.
Hoeveel, Fefè, hoeveel?
Jou voete is so lekker koel.
En tog... sy het in my rigting gekyk.
Weet jy wat ek gedink het?
Ek het gewonder, hoekom leef ons?
Het jy al ooit gewonder wat is die doel van ons lewens?
- Nee. Wat is dit? - Om lief te hê.
Om lief te hê. Ons leef om lief te hê.
As ons nie moes liefhê nie - - "Was nie." As ons nie sou liefhê nie.
Ja, ons sou verwelk, soos soveel verwelkte blomme.
Ek bedoel, wil - dit is die woord.
Hierdie aaklige hitte!
Het jy iets nodig?
Nee. Gaan slaap.
Barones, sê vir hom om te hou sy hande vir homself!
Pas jy op, of ek vertel jou pa.
Jy weet hoe hy is.
- Wat kan ek doen? - Bly stil! Jy is 'n terg.
Gisteraand het ek gedruk my kleedkamer teen die deur,
maar die oomblik toe ek my rug draai -
Don Fefè, sê jy vir hom. - Moet dus nie jou rug draai nie.
O, my God, iemand kom!
Don Ferdinando!
Agnese, asseblief.
Don Ferdinando, Ek en Agnese moet trou.
Binnekort. Voor Kersfees.
Ja, ons sal dit bespreek, maar daar is nog baie tyd.
Maar eers moet ek klaarmaak treur oor my arme oupa.
Kry geen idees nie. Rosario het my nog altyd gerespekteer.
Ek sweer!
Wel, ek sal gaan.
Verskoon my.
Wel, ek dink ek is 'n taamlik interessante man -
verfynd, intelligent.
Maar daardie maag!
Ek sal moet uitsny vette, suikers en stysels.
Ek sal alles moet uitsny!
Ek het vir jou jou koffie gebring, vars gebrou.
- Het jy gerus? - Ja.
Nie soveel nie. Net 'n bietjie.
Wat bedoel jy? Jy hou daarvan soet.
Nie meer nie.
Fefè, kan ek 'n sluk drink? Net 'n klein slukkie.
- Daar is 'n potvol net daar. - Nee, uit jou beker.
- Is jy mal? - 'n Grys haar.
Noudat ek een uitgetrek het, nog sewe sal ingroei.
Grys ​​slape is so onderskei. Het jy geweet dat?
Sisina, kyk na die wind!
Die huis word vol rook!
Hoeveel keer moet ek jou sê, idioot!
Ek kan dit nie help nie.
Jy moet met jou ma praat, om hardop te huil!
Ons het die 18de van verlede maand seep gemaak, en dit is net die 11de!
Weet jy wat ons spandeer oor 'n maand net op seep?
Moet asseblief nie weer hiermee begin nie.
Wat?
Kan jy nie koop nie klaargemaakte seep by die winkel?
As ons ons koppe meer gebruik het, ons kan 'n bietjie geld spaar.
Glo my, jou ma s'n gaan hoor hiervan!
Kon jy nie kry nie 'n ander tyd om seep te maak?
- Ons moet dit maak. - Die huis word vol rook!
Ons is besig om te versmoor!
Goeie meisie, Sisina.
Soms het ons gegaan strand toe in die somer.
Rosalia sou haarself begrawe in die sand vir haar artritis.
Sal jy my sambreel skuif?
O, my God, iemand kom!
- Warm dag. - Ja, nogal.
Ons het nie gedoen nie iets verkeerd, ek sweer.
Ek weet.
Baron, ons het nooit daardie gesprek gehad nie. Ek is gereed wanneer jy is.
- Kersfees is nog 'n lang pad. - Reg, wel -
Verskoon ons.
Angela!
Angela, wat doen jy?
Pluk blomme ter ere van die Onbevlekte Ontvangenis.
Ek was ook lus om blomme te pluk.
Ek sou net nie weet nie aan wie om hulle te gee.
Jy weet wat ek bedoel, nie waar nie?
Ja.
Hulle ruik so lekker!
Die ander dag toe jy die kerk verlaat het,
jy het na my gekyk.
Hoekom het jy so na my gekyk?
So jy het daaraan gedink, nè?
- Wag. - Hier.
Daar is hy. My geliefde seun was op pad om blomme te pluk.
Het ook 'n paar regte blomme gekry terwyl hy daarmee was.
Pappa, jy weet hoe om 'n poëtiese oomblik te verwoes.
Rosalie is reg.
Fefè, watter lieflike blomme.
Dankie, my seun.
- Hoe lekker. Waar het jy hulle gekry? - Daar.
Bring hulle nader sodat ek hulle kan ruik.
So mooi.
DIE MENS WIL OM DIE AARDE
Fefè, ek voel 'n vreemde ontevredenheid diep binne.
Byvoorbeeld, jy weet hoeveel ek van druiwe hou.
Wel, ek hou die meeste van druiwe wanneer ons niks het nie.
Wanneer ons druiwe het, Ek is lus om pere te eet.
Verlede jaar in Agramonte, die moord koers was 2,1%. Dis iets.
Tot u diens, Baron. Barones.
- In elk geval, waar was ek? - Jy lyk soos 'n prinses!
Don Ciccio Matara, Natalino Urso se handlanger,
die man wat aan die brand gesteek het die Mazzalorso-familie se grond.
Aaklige dinge is gesê oor Don Ciccio.
Twee jaar gelede hulle het daardie vrou Cesira vermoor,
net hier op pad kerk toe.
En niemand het iets gesien nie.
Maar om vir altyd in oënskou te neem aan Don Ciccio Matara -
nee, nee, nee.
Sien jou dan vanaand.
- Waar was ek, Fefè? - Pere.
Reg. Vir my is dit nie die druiwe in hulself,
soveel as wat ek na hulle begeer.
Soos daardie gedig waarvan ek so baie hou
dit sê Saterdae is soveel beter as Sondae.
Hallo weer.
Ek sal haar doodmaak!
- Gaetano! - Bly stil!
Ek verdien dit nie!
Ek het dit nog nie geweet nie,
maar daardie aand sou merk 'n keerpunt in my lewe.
Ek sal hom uit hierdie huis skop!
Stop jou pa!
Pappa, wat is dit?
Hy het die moed gehad om te waai twee 25 000-lire-note in my gesig!
Tannie Fifidda het om hulp geroep. Wat het notas daarmee te doen?
Ek weet nie. ek dink hy slaan sy dogter.
Kom hier, jou man!
Fifidda, maak oop! Dit is ek!
Wat is die skelm se naam?
- Hy sal die arme kind doodmaak! - Laat my inkom!
Sy naam!
Ek sal jou nooit vertel nie!
Vertel my die naam van daardie skelm!
Stop dit! Kalmeer!
Bedek jouself, jou man!
Kom, kom ons gaan.
Die man!
Verskoon my.
Nee, nie sy nie!
Wat maak die vroedvrou hier?
- Ek wil haar toestand weet. - Hoekom?
Sy het 'n minnaar.
Ja. Haar dagboek is hier.
Lees self.
Ek sal haar met my eie hande doodmaak!
Vandag het dit uiteindelik gebeur. Omring deur al daardie blomme -
- Fefè, wat het gebeur? - Niks. Hulle is almal in die volgende kamer.
Ek sal gaan kyk.
Vandag het dit uiteindelik gebeur. Omring deur al daardie blomme...
ons het ontmoet, en...
Maar dit is te wonderlik vir woorde.
Nou is ek vir altyd syne!
My lieflike liefde...
geslaan, verneder, ondersoek.
Die glimlag op daardie heks se gesig toe sy vir jou pa sê:
"Onbelê."
Onbelê.
My arme Angela.
Jy is 'n blom,
'n delikate lelie.
Hoekom huil jy?
Hoekom?
Kry jy nie koud nie?
Kyk wat het hy aan my gedoen.
Maar ek het nie 'n woord oor ons gerep nie.
My liefde.
Ek gaan weg. Ek gaan weg.
Hulle stuur my terug skool toe.
Nee, ons moet nie.
Angela, jy is myne!
Sy het die volgende dag vertrek op die 10:20-bus,
vergesel deur twee nonne van die klooster van die sewe smarte.
Totsiens my lief.
Daardie selfde week, in Catania,
die verhoor van Mariannina Terranova het begin,
wat 'n misdaad van passie gepleeg het.
Ek is seker jy onthou die rumoer in die pers.
Die twee-tydse slagoffer, Vito Cafiero, 'n 24-jarige student.
Die patetiese figuur van die moordenaar, Mariannina Terranova,
sy 26-jarige gemeenskaplike vrou.
Mariannina het 'n trein geneem
en het haar geweer gaan leegmaak in die liggaam van haar geliefde
toe hy 'n fliekteater verlaat het in Catania.
Die kollektiewe eer van die suide het sy heldin gevind.
Mariannina Terranova, waar het jy die moordwapen gekry?
- Hy het dit vir my gegee. - Wie is hy"?
Hom. Hy het gesê: "As ek jou ooit verneuk, maak my hiermee dood."
En toe?
En toe ... vernietig hy my eer.
Goed vir jou, Mariannina!
Verwyder daardie vrou!
Menere van die jurie.
"Lippe het een keer gesoen na meer."
Maar ek sê, parafraseer 'n baie meer verhewe en heilige teks,
“Hy wat met begeerte na ’n vrou kyk
het reeds in sy hart gesondig."
So terwyl die trein Mariannina vervoer het Terranova na haar noodlottige bestemming,
onstuitbaar as die lot wat haar verder gedryf het,
hierdie arme, verkleinwoord skepsel van die suide,
toegedraai in die eeue-oue donker tjalie,
simbool van ons vroue se beskeidenheid,
haar hande in haar skoot wring,
haar skoot deur God veroordeel
om die goddelike pyn te ly van moederskap,
terwyl die trein voortgejaag het soos in 'n onvermydelike nagmerrie,
die ritmiese strekking van die suiers wat klop
in die waansinnige ore van arme, verwoeste Mariannina -
"Oneer, onteer, onteer."
Eer, my vriende. Wat is eer?
Sal ons die definisie aanvaar gegewe deur die eerbiedwaardige Tomaseo
in sy monumentale woordeboek van die Italiaanse taal:
"Die morele en burgerlike eienskappe wat 'n man respekvol maak
en gerespekteer in die samelewing waarin hy woon"?
Of sal ons dit uitgooi soos een of ander verslete, nuttelose ding?
Briewe! Briewe geskryf deur anonieme maar simboliese hande.
Onleesbare letters wat aanstoot sou gee die waardigheid van hierdie hofsaal.
Stomp en bondig, soos hierdie een,
wat in een woord verskaf arme Mariannina se lot:
"Koekooi"!
Of hierdie een, wat 'n kru beeld gebruik om die onheilspellende gedagte uit te druk.
Koekoek! Onteer!
Die Cefalù-familienaam, my afkoms, beswadder deur 'n boemelaar!
Boemelaar.
Kom ons kyk.
Hier is ons.
Artikel 587 van die Strafwet:
"Hy wat die dood veroorsaak van eggenoot, dogter of suster
nadat sy haar ontdek het in onwettige vleeslike verhoudings
en in die hitte van passie veroorsaak deur die oortreding tot sy eer
of dié van sy familie sal gevonnis word tot drie tot sewe jaar. "
Drie tot sewe jaar. Kom ons kyk.
Ek is 37 jaar oud. Nog sewe maak 44.
Angela is 16, plus sewe -
Wag 'n bietjie.
Sewe jaar is die maksimum.
Terranova - Nee, haar misdaad kan nie dieselfde beskou word nie.
Die wet is duidelik. Dit oorweeg die jaloesie van die vrou,
maar dit beskerm nie haar eer nie.
AGT JAAR VIR MARIANNINA SEDELIKE BESCHOUWING VERMAG VONNIS
VIR BOERLING VAN AGRAMONTE WIE VERLEI EN VERLAAT IS
Agt jaar.
Dit is beslis nogal 'n rukkie,
maar sy is 'n messelaar se dogter.
Sy is vulgêr, onkundig, lelik. 'n Gemeenregtelike vrou!
Terwyl ek 'n gentleman is, met 'n universiteitsgraad,
'n voorbeeldige man van byna 15 jaar.
'n Aristokraat!
Ja, here van die jurie, 'n aristokraat.
Dit is donker tye, vol hebsug en siniese wetenskaplike materialisme.
Maar aristokrate is nie aristokrate verniet. Nee, meneer!
Maar ek gaan beslis nie om terug te kyk na die Kruistogte.
Nee, kom ons bly by die feite.
Here van die jurie,
is daar iets in die letter van die wet
dit pas nie perfek nie hierdie man se tragiese situasie?
Was daar nie die hitte van passie nie? Was sy eer nie beledig nie
die oomblik wat hy ontdek het sy geliefde eggenoot
swymel in haar minnaar se arms?
'n Minnaar vir Rosalia - wie kan dit wees?
Hy sal met die hand uitgesoek moet word,
iemand wat ek kan saambring in die huis, in haar bed.
Maar wie kan dit wees?
Ek het daardie rok vir haar in Catania gekoop
en haar vir 'n wandeling geneem om 'n spesifieke rede.
- Barones. - Professor.
- My respek. - Nee, die professor sal nie werk nie.
- Fefè, almal kyk na my. - Nee, hulle is nie.
Ek wou sien as daardie goed afgeronde heupe
wat beklink het my huweliksvoorstel -
Ek was jonk en onervare dan.
In elk geval, ek wou sien of Rosalia se heupe het steeds mans se aandag getrek,
en in effek, dit het gelyk of hulle dit wel gedoen het.
Jy moet warm wees.
Nee, nie die maarskalk nie. Beslis niemand het met die wet verband gehou nie.
Absoluut nie Don Ciccio Matara nie.
Ek kan 'n trek voel.
Miskien 'n artistieke tipe,
'n sielsgenoot.
Ek wonder of Tonino Gambacurta sal geskik wees.
Wat 'n pragtige stem het Tonino.
Wat?
Arme seun.
Hoekom "arme seuntjie"?
Weet jy nie?
Beslis nie Tonino nie.
Goeie nag.
As jy dit nie sê nie, Ek kan nie gaan slaap nie.
Ja, ek is lief vir jou. Goeie nag.
Hoeveel, Fefè?
Hoekom?
Genoeg!
Ferdinando.
Mamma het vir jou ontbyt gebring.
- Doen dit vir my. - Gaan weg!
- Wees geduldig. - Ek moet altyd ly.
Eendag is hy heeltemal suiker en heuning, en dan ewe skielik -
Rosalia, hou een ding in gedagte: Hy het jou lief.
Soveel is seker.
Waaroor raas jy? Gaan weg!
Dier.
Waarna kyk jy? Ek praat met jou.
Idioot!
Carmelino.
Ek het jou gister gesien, Rosalia, tydens die optog.
Jy was so pragtig en rein soos die Maagd Maria.
Ek wou op die plek doodgaan.
Om met daardie beeld te sterf van jou in my siel,
met hierdie geweldige begeerte om te weet jy was myne,
wat die lewe my nooit sal gee nie.
Glo my, Rosalia, Ek is bang ek sal my geloof verloor.
Nee, ek laster nie,
maar gister, toe ek jou gesien het, so pragtig en gewaagd,
soos 'n jong heidense godin -
Woestyn van El Alamein, Saterdag, 29 Mei 1942,
20ste jaar van die fascistiese era.
Rosalia, ek sweer as ek dit lewendig uit hierdie hel maak,
as hierdie vrot oorlog my spaar en ek maak dit terug,
jy sal vir altyd myne wees.
Carmelo Patanè. Natuurlik! Vermis verklaar in Afrika.
Hy was selfs op die monument gelys aan die gevalle op die plein,
maar sy naam is later verwyder.
Carmelo Patanè, peetseun van die ou priester.
Tramp!
Goeie more.
- Die diens is verby. - Maar ek het net iemand sien ingaan.
'n Skilder wat 'n paar kunswerke restoureer. Maar as dit dringend is, veronderstel ek -
Net 'n paar minute. 'n Vinnige besoek.
Gaan voort.
Daardie gedeelte was heeltemal verwoes.
Kyk, Don Ferdinando. Daardie roset verdien dit om te herstel.
En kyk daar.
- Hy is nogal goed. - Ja, hy is baie goed.
Deur Patanè se simpel ydelheid te vlei,
dit was maklik om hom na my huis toe te lok
onder die voorwendsel om te versoek sy kundige advies
op 'n paar korserige ou fresko's op die sitkamerplafon.
Net soos ek vermoed het.
Een of ander onkundige 19de-eeuse ikonoklast, met die oog op -
hoe kan ek sê - sy woonplek verbeter,
het iemand oorverf die oorspronklike 17de-eeuse versierings
met hierdie - as jy my sal vergewe -
hierdie absurde en nogal weersinwekkend tonele van jag en fees.
Ja, dit maak sin.
Hulle sê die Cefalùs was ywerige jagters, ywerige eters,
en ywerig ... wel, net ywerig.
Met alle respek, Baron, dit was heiligsheilig van jou voorvaders se kant af.
- Ek hoop dit kan reggemaak word. - Miskien.
Jy het mal geword, Fefè. Dis alles rommel!
Nee. Eintlik het ek in gedagte gehad -
Ek bedoel, as hy dink dit is die moeite werd. - Wel, dit is 'n kwessie van -
Verskoon my.
Soos ek gesê het, hulle sou van groot waarde wees,
indien behoorlik herstel.
Idioot!
Maar hulle het voorgegee om mekaar nie te ken nie.
Miskien het die tyd aangebreek vir my om op te maak met Rosalia.
Kom in.
Rosalia, dis ek. Ek is jammer.
Vergewe my. Wees geduldig met my.
Jy moet my regtig verskoon. Ek het n verskriklike hoofpyn.
O, ek is jammer. Net 'n soen, dan.
Goeie nag.
Carmelo is goed.
Volmaak.
Die volgende dag, onder die voorwendsel om vir 'n paar ou belastings te sorg,
Ek het na Catania gegaan.
Ek was dol daaroor om Angela te sien.
Ek moes ook maak 'n baie belangrike aankoop.
Kom ons probeer iets opneem.
Sê iets. - Ek weet nie wat om te sê nie.
Die eerste ding wat by my opkom.
Gaan voort!
- Edelagbare, here van die jurie. - Jy is nie 'n prokureur nie, is jy?
Luister nou na hierdie juweel. Dit is perfek.
Luister net.
Perfek, is dit nie?
Kelner.
Neem 'n lekker bottel wyn aan die prokureur.
Die lot het gelyk of dit een gunstige teken was na die ander aan my voete.
"U Edele, here van die jurie."
Dankie my vriend!
Wat 'n gawe man.
Wat 'n wonderlike gesig.
So mooi.
Goeie dag, my liewe vriend!
Suster.
Angela, wat 'n onverwagse plesier.
Hoe gaan dit? Jy het gegroei.
’n Verskriklike ding het gebeur.
Pappa was gister hier. Ek het vir jou 'n brief geskryf.
Goeiemôre, suster.
- Moeder, dit is my oom. - Ek is haar ma se broer. Mag ek -
Ek is jammer, maar nie in die openbaar nie.
Kom na die instituut Sondae of Donderdae.
Kom ons gaan.
In lyn, meisies. Beweeg!
Studeer sy hard?
Sisina? Is daar enige pos?
Mamma! Rosalie!
Waar is almal?
O, my God!
Don Ferdinando, ten spyte van hoe dit lyk -
Is niemand vandag tuis nie? - Hulle is almal by tant Fifidda.
Hulle baklei die hele dag. - Hoekom?
Sy is my suster, verstaan ​​jy? Hou jou hande van haar af!
Sy is ook my vrou, en sy maak my dood!
Ek sal in my huis maak soos ek wil.
Dit sal joune wees wanneer jy daarvoor betaal. Skurk!
Solank ek hier is, is dit myne, en ek sal maak soos ek wil.
Ek sal vir my eie sake sorg.
Ek besluit oor my dogter se lewe!
Jy is 'n gulsige skelm! Jy wil haar aftrou vir geld!
Sy eie dogter! Walglik!
- Lafaard! - Geldgryper!
Jy is net 'n lafaard!
Maar ek sal joune wees of niemand s'n nie.
Ferdinando, my geliefde.
As ons liefde nie kan wees nie, geen ander sal ooit sy plek inneem nie.
In my hart sal ek altyd joune wees.
Ek sal vir jou bid solank ek lewe.
Wie, here van die jurie,
in hierdie vinnige opsomming van die feite,
kon selfs vaagweg voorstel die gruwel wat veroorsaak is
by die skouspel van die twee minnaars wat daar lê,
walglik verstrengel in die afskuwelike uitvoering van hulle sonde.
Daar, op die rusbank, in sy eie huis!
Hy was geskok. Hy het 'n verduideliking gesoek.
Miskien het hy gehoop op 'n wonderwerk om die gesig uit sy oë te vee!
Of miskien het hy na woorde gesoek -
woorde wat sy pyn kan uitdruk.
In plaas daarvan het hy 'n wapen gevind.
'n Ou pistool, vergete vir wie weet hoe lank in een of ander sytafel -
In plaas daarvan het hy 'n wapen gevind.
'n Ou pistool, vergete vir wie weet hoe lank
in 'n ou rococo credenza
van 18de-eeuse Napolitaanse ontwerp, miskien herbou in die 19de.
Carmelo Patanè het begin werk om 10:00 op 12 Julie.
Dit het amper soos 'n plegtige seremonie gevoel,
met haar, hom en my,
almal van ons baie opgewonde, maar ingetoë.
En Sisina was ook daar.
Wel, ek dink ek sal my rok aantrek.
Sal jy my verskoon?
Ja, maar drink eers jou koffie. Gaan asseblief sit.
Dankie. Met plesier.
- Suiker? - Dankie.
- Een of twee? - Twee.
- Wil jy 'n gebak hê? - Nee dankie.
Hulle is tuisgemaak. Baie spesiaal. My vrou het hulle gemaak.
In daardie geval sal ek graag een hê.
Sisina, gaan aan.
Kom aan die gang.
Wel, ek sal myself verskoon.
Maak asseblief jou koffie klaar.
Boonop het jy nie jou gebak gehad nie. Verskoon my.
Jy lyk goed, Rosalia.
So is jy, Carmelo.
Dit is so lank.
Ja, dit het.
BARON CEFALÙ, MAAK JOU OË OP!
JOU VROU VERNIEK JOU ONDER JOU EIE EIE DAK!
N VRIEND.
Voortydig, ek weet, maar ek het vir die beste gehoop.
Patanè was 'n baie skaam man,
en Rosalia was walglik getrou.
In drie vergaderings, niks het gebeur nie.
Of feitlik niks.
Jy weet, ek wil graag - Miskien is ek dwaas.
Miskien kan ek - Ek weet nie- help jou 'n bietjie.
Jy kan my baie help, Rosalia.
Maar verstaan ​​asseblief:
Net as vriende.
Ek wil graag hier sit en kyk terwyl jy werk.
Hoekom daardie hartseer voorkoms nou?
Dis niks.
Ja, Rosalia.
Die temperamengsel met die waterverf en die olie-
Hoekom lag jy?
Moet asseblief nie lag nie. Jy maak my mal.
Ek is jammer.
Sal jy my nie vergewe nie?
Ek moet liewer nie meer hierheen kom nie.
Glo my, dit is beter.
Sisina, neem hierdie bord weg.
Niks konkreet het gebeur nie daardie dag ook.
Maar Rosalia het verander.
Sy was veral vriendelik met my,
amper asof jy reeds vra
vergifnis vir iets.
Rosalia, die hoof.
Nee dankie. Ek is nie lus daarvoor nie.
Jammer. Jy hou so baie daarvan.
Voel jy nie goed nie?
Rosalia sê nee vir 'n viskop?
'n Teken van definitiewe vordering!
Is jou kop nog seer?
Die dokter sê hierdie migraine chronies kan word.
Jammer. Goeie nag.
Dit is goed, baie goed. Maar wees versigtig.
Moet nie te gelate voorkom nie. Ek sal 'n sug slaak.
- Ek is jammer, Fefè. - Dis alles reg. Slaap.
Dit is so warm vandag,
maar dis lekker koel hier binne.
Hoekom kyk jy so na my?
Ek wil graag verf jou portret eendag.
Skilder jou as 'n madonna.
Of 'n haremmeisie.
Het jy my nog nooit geverf nie uit die geheue?
Ja, 'n duisend keer. Oral waar ek gaan.
Gedurende hierdie lang jare, maak nie saak waar ek was nie.
Ek het selfs 'n vinnige skets van jou gemaak by Eptismania,
op 'n Korintiese hoofstad, onthou ek.
Oor die plek, regtig:
Op marmer tafelblaaie, in koffiewinkels en kroeë.
Ek het een in Panarea gedoen, waar ek nou en dan wegkom.
Dit is steeds daar, in 'n ou vissershut.
Ken jy Panarea?
Nee. Is dit mooi?
See, rotse. Aard.
Ek sal graag daardie portrette wil sien.
'n Reis terug in tyd.
Op soek na verlore drome.
Ek smeek jou, Carmelo.
Wie is dit?
Ek het vir jou 'n bietjie limonade gebring.
Goed.
Daardie idioot is altyd in die pad!
Warm, is dit nie?
Ek verbeel my almal slaap.
Die baron en barones slaap, nie waar nie?
Op hierdie uur slaap almal.
- Goed. - Behalwe ek.
- Slaap jy nooit na middagete nie? - Nooit.
Ek het af en toe,
nadat jy die kombuis reggemaak het.
Maar nou -
Nou?
Ek kan nie meer slaap nie...
selfs in die nag.
Laat ek na jou kyk.
Antonello da Messina.
Daardie adolessente martelare tipies van Antonello.
Kom nou. Hou stil.
Is daai skelm wat probeer om my dienskneg te bederwe?
Ek wil graag verf jou portret eendag.
Sisina, gaan na die apteek en kry vir my 'n bietjie aspirien.
Hoe gaan dit met die werk, professor?
Dit gaan goed. Nie sleg nie.
Goed. Hou so aan.
Dankie, Baron. Dankie.
- In die naam van die Vader - - Vader, ek het 'n ernstige sonde gepleeg.
En die Heilige Gees.
Nou, wie is hy?
Vader, ken jy vir Antonello?
Antonello wie?
Nee, moet nie van hierdie gemeente wees nie.
Nee, Vader. Hy is van Messina.
Jy moes al daardie pad gaan om in die moeilikheid te kom?
- Nee, Vader, ek ken hom nie. - So wie is hierdie Antonio?
Antonello.
Nee, die professor het hom aan my genoem.
Watter professor?
Don Carmelino, jou peetseun.
Laat ek kyk of ek verstaan. "Hy" is Carmelino?
Ja, Vader.
Jy ellendige meisie! Hy is getroud, met drie kinders!
Hoekom het jy nie 'n ring gedra nie?
Bedrieër!
Kalmeer, Sisina. Hou op skree.
Ek dra nie 'n ring nie want dit is onmodies in die stad.
As jy getroud is, moet jy 'n ring dra. Hoe moet 'n meisie weet?
Kalmeer.
Moenie skree nie, Sisina.
Kalmeer asseblief.
Getroud met drie kinders. Bly kalm.
Kom ons oorweeg dinge in die lig van hierdie nuwe ontwikkelings.
Hy weet dat die dienskneg weet, daarom is hy senuweeagtig.
Kom ons kyk.
Laat ek myself stel in sy skoene vir 'n oomblik.
Net vir 'n oomblik.
Ek moet jou dadelik iets vertel.
Ek het gehuiwer om vir jou te sê, maar dis baie belangrik.
Wat is dit? Is jy siek?
Kom, gaan lê op die rusbank.
Rosalia, ek is jou liefde onwaardig. Ek het vir jou gelieg.
Ek laat jou dink ek was 'n vry man.
Ek is nie enkellopend nie, Rosalia.
Ek is getroud net soos jy.
Ek het die plegtige eed verraai Ek het 12 jaar gelede geneem.
Vergewe my.
Maar die man wat jy voor jou sien is steeds die Ioneliest man wat lewe.
Ek sweer dit!
My arme Carmelino.
My liefling!
Ja, Pappa.
Is iemand daar by jou?
Nee. Hoekom sou iemand hier by my wees?
Ek het gedink ek het gehoor -
Gaan slaap, Pappa. Lekker slaap.
Vervloek dit.
Matilde. Donna Rosalie. Baron.
Weereens totsiens.
My liefling!
Nee, moenie gaan nie! Kom hier.
Ek is lief vir jou!
Jy's myne.
Niks in hierdie wêreld nie kan ons liefde stop.
Ek en jy is alleen. Alleen!
Ons het 12 jaar gewag vir hierdie oomblik sonder om dit te weet.
Erken dit. - Ja!
Goed dan? My lewe!
Nie so nie. Môre.
Môre. Maar belowe my eers iets.
Enige iets hoegenaamd. Maar hoekom môre?
Môre is Donderdag, is dit nie?
Ek het gedink dat môre -
Môre... 'n belofte.
Watter belofte? En hoekom môre?
MORE
VANDAG
Voorafgegaan deur skandaal, kontroversie, protes, kritiese uitroepe en hosannas,
'n opspraakwekkende rolprent het in die dorp oopgemaak.
Die priester van San Filmino daarteen getref,
waarsku sy kudde om dit te boikot,
maar tot min effek.
Orgies wat Tiberius waardig is!
Vrou-ruil! Striptease! Kom ons gaan, ouens!
Ons het nog nooit so iets gesien nie.
Nie eens al die stoele van die kroeg nie opgestapel in die teater
kan die groot gehoor hou wat saamgestel is.
Hulle het selfs van die platteland af gekom,
vir kilometers te perd ry,
maak die here van Agramonte angs oor hulle vrouens se deugde.
Uiteindelik het Don Ciccio Matara oorgeneem organisasie van die geleentheid,
en met groot doeltreffendheid, Ek kan byvoeg.
Pappa, drie uur toegesluit met al daardie mense?
Ek kon dit net nie verduur nie.
Het jy regtig nog 'n hoofpyn?
Dan bly ek ook by die huis. - Nee, dit is nie nodig nie.
Ek sal net 'n aspirien neem en gaan slaap.
Gaan jy voort.
O, wat 'n hoofpyn.
- Pickles maak jou te opgewonde. - En jy behoort te weet.
Hoe ouer jy word, hoe vuiler word jou gedagtes!
Sisina, neem hierdie weg.
Los jou deur oop vanaand en ek sal jou alles van die fliek vertel.
Kom ons gaan, Gaetano.
Totsiens, Rosalia.
Goeienaand, barones.
Het jy vir Sisina gevra om by die huis te bly en jou geselskap hou?
Nee, ek wil eerder hê sy het nie.
Maar die idioot sê sy het 'n soort gelofte gemaak.
- Minderjariges onder 16 kan in elk geval nie inkom nie. - Dit is reg.
- Sorg vir jouself, oukei? - Ja, skat.
Goeie nag.
En lekker kuier.
Ek kom.
Kom ons gaan, Fefè!
My sigarette.
Dit moet hier gebeur. Nie in ons kamer nie.
Sy sou nie daartoe in staat wees nie.
'n Pragtige monster,
maar ek kan sê sy het geen siel nie.
Die afskuwelike beelde wat opgetower is deur daardie anonieme brief het hom gepynig.
Met groot onwilligheid, hy het toegegee aan die impuls
om huis toe te hardloop en self te sien.
Al het hy dit te beledigend gevoel aan sy geliefde lewensmaat,
'n knaende vermoede het sy gemartelde verstand beetgekry.
Sy huiwerige en onsekere stappe het hom gelei langs die noodlottige pad na sy huis,
waar alles normaal gelyk het, rustig en vreedsaam.
Wat as hy reeds binne is? Daardie slange!
Goeie hemel! Waarheen gaan sy?
En hoekom het sy 'n tas?
Die 9:43-trein!
Die geweer!
Vloek hulle!
Stasie toe!
Ek kon hulle vang met tasse by die stasie.
Dit kan tel soos hulle op heterdaad betrap word.
Dit moet tel. Dit moet!
Hy het die huis leeg gevind, die nes verlate.
Oorhaal deur 'n natuurlike impuls vir wraak het hy soos 'n mal man gehardloop
in die rigting van die stasie, vinniger en vinniger, aan en aan!
Om dood te maak... miskien.
Maar dalk ook in desperate hoop om sy ontroue gade te vang
en haar keer om te vertrek. Wie weet?
Maar toe hy hulle daar saam sien,
haar en haar minnaar...
Die 9:43-trein. Regtig betyds.
Vloek hulle!
Die volgende dag, 'n slaperige kalmte regeer in Agramonte,
asof niks gebeur het nie.
Die egbrekers se ontvlugting het 'n deel van my plan losgemaak.
"Hy wat die dood veroorsaak van eggenoot, dogter of suster,
nadat sy haar ontdek het in onwettige vleeslike verhoudings,
en in die hitte van passie veroorsaak deur die oortreding tot sy eer, ens. "
Die wet was buitengewoon duidelik oor hierdie saak.
"Hitte van passie" is gelyk aan "om hulle te vang in die daad"plus "beledigde eer. "
Daarom, het misluk om hulle op heterdaad te betrap,
Ek sal dit dik moet lê met die gekrenkte eer,
sodat die hitte van passie kan bereik die intensiteit wat deur die wet vereis word.
Ek het toe 'n paar truuks onthou Ek het in die weermag geleer.
104.
Hoekom?
Hoekom het jy my verlaat?
Dr. Talamone was die grootste skinderpraatjie in die dorp.
Die publieke mening het my aandeel gehou in 'n besliste afname.
Om die waarheid te sê, dit het 'n duik geneem.
My vriende van die sosiale klub
het eers 'n houding aangeneem van pynlike en aanskoulike deernis.
Maar eers eers.
Hy het homself daar toegesluit sedert daardie tragiese dag.
Hy sal niemand sien of iets eet nie. My arme seun.
As hierdie man sy vrou ontdek het in flagrante owerspel,
dan ja, here van die jurie, hy het dalk vermoor.
Maar nie ná die feit nie. Nie koelbloedig nie.
Hy kon nie agtervolg nie aan die egbrekers
aangesteek met haat.
Nee, here van die hof.
Hy het daar gelê
in 'n toestand van stomme moedeloosheid wat sy sintuie verdoof het.
Fefè, eet iets vir jou ma.
Nee, gaan weg.
Los my uit.
Intussen het gerugte versprei deur die dorp soos 'n oliestorting.
Alle soorte dinge is gesê,
waarvan die inhoud kan 'n enkele woord opgesom word:
Cuckold.
Nou sien ons die resultate van sulke skaamtelose prente,
onwaardige mistifikasies van kuns
wat sonde pronk en verhef, losbandigheid en onsedelikheid.
Dit is 'n feit dat histories, selfs hier in die suide,
wat ek bly is om vir die eerste keer te besoek,
die oomblik het aangebreek om die eeue oue in die oë te kyk probleem van vroue-emansipasie
soos dit gekonfronteer is en opgelos, bv.
deur ons Chinese broers.
Daarom nooi ek jou uit om uit te druk jou demokratiese opinie oor hierdie feite.
Met ander woorde,
wat is die kalm, objektiewe oordeel wat mev. Cefalù verdien?
Hoer!
Uiteindelik het die anonieme briewe begin.
In Agramonte die anonieme brief is 'n gewaardeerde handwerk.
Ons begin as kinders oefen op velle wat uit notaboeke geskeur is,
gradueer na gepoleerde eksemplare gesmee deur kundige volwasse hande.
In hierdie orgie van beskuldiging, bespotting en laster,
ons was almal saamgevoeg.
Nie net is ek onteer nie, maar die hele Cefalù-huishouding:
Lewende lede, toekomstige afstammelinge, en enigiemand wat met ons geassosieer word.
Selfs toekomstige geslagte op enige manier wat verband hou met die Cefalù-naam
het gesien hoe hulle bestaan ​​bedreig word.
In kort, almal is daarin gebring, sonder uitsondering,
insluitend die bediendes.
Maar vir my, daardie briewe was hul gewig in goud werd.
Ek het hulle gekatalogiseer op die mees noukeurige wyse.
"Koekoek."
"Cuckold". Goed.
"Ons staan ​​agter jou."
"Mulè en Seuns is spyt ..."
Ek sal hom laat weet hy is 'n lafaard!
Lafaard! - Kalmeer.
Vergeet daardie grafgraaf!
Niemand sal nou sy suster wil hê nie!
Hy het ons almal oneer aangedoen!
Lafaard!
My seun!
- Rosario het jou gelos. - Ja, hy het my gelos.
Het hy jou persoonlik vertel?
Nee, hy het hierdie brief gestuur. Lees dit.
Ek is jammer, Agnesina. Ek is regtig jammer.
Jy is 'n kerrie, en trots daarop!
Laer, steeds laer.
Kom ons sink in die modder tot ons nekke.
Almal het hom openlik vermy
omdat hy gebrandmerk is met die mees afskuwelike skande moontlik.
Ek was 'n melaatse. Ek kan ook het die plaag gehad,
soos 'n karakter uit 'n roman deur Manzoni.
Hoor die jongste nuus op die cuckold front!
My respek, Don Ferdinando.
Interessant.
Tot dan toe, niemand het die moeite gedoen om my te vertel
waar de hel die twee wegholers het gat ingeslaan.
En dit was nogal irriterend, omdat ek, die gewonde party,
kon nie aangaan nie openlik inligting in te samel.
Ek was veronderstel om net skielik op en verdwyn.
Don Ciccio Matara, met sy kring van geheimsinnige vriende,
kan my dalk help,
maar die inisiatief duidelik moes van hom af kom.
Om eerlik te wees, daardie dag het ek die gevoel gekry hy leun dalk in daardie rigting.
Liewe Pappa en Mamma,
ek het vandag my Latynse eksamen afgelê, en dit het nogal goed gegaan.
"Liewe Pappa en Mamma."
Dit beteken -
Help!
Matilde, help!
Calogero!
Help!
Carmela!
Dit is Calogero!
Gaetano! Matilde!
Bel die dokter, vinnig!
Jy slak!
Ek?
Hoekom?
Heilige Moeder van God!
Vinnig, 'n glas water!
- Wat is dit? - Iets verskrikliks het gebeur.
Ferdinando, my lief,
'n vriend het my vertel wat het met jou gebeur.
My liefling, ek wens ek was daar om jou pyn te deel,
maar dit kan nie wees nie.
Miskien word ons gestraf vir ons sonde.
Miskien is dit 'n teken ons liefde sal nooit geseën word nie.
Vir altyd joune maak nie saak wat gebeur nie... Angela.
Wat 'n tragedie.
Arme ou se hart het net uitgegee.
Maar jy moet dit nie te hard vat nie.
Ons het almal geweet Don Calogero het 'n hartkwaal gehad.
Nou is dit tyd vir jou om 'n skuif te maak, Don Fefè.
Jou familie was baie gerespekteer. Die hele dorp wag.
Kon jy nie - Maak ek myself duidelik?
Ons het gebel sekere vriende in aksie.
Gee my 24 uur.
Ons sal uitvind waar hulle is.
Hou moed.
Is jy Baron Don Ferdinando Cefalù?
My naam is Immacolata Patanè.
Ek is sy vrou.
Ek het al die pad van Catania af gekom om uit te vind wat jy van plan is om te doen.
Ek doen regtig nie -
Ja, nou is ek uitgelok.
Erg uitgelok, kan ek byvoeg.
Don Ciccio Matara het sy belofte nagekom.
Immacolata!
- Wat het jy gedoen? - Niks.
Ek het my eer gewreek.
Maar...
wat van myne?
BARON CEFALÙ SLAG VROU DOOD UITGEVANG BY MINNAAR
In hierdie skilderagtige hoekie van Sicilië, baie het in die naam van eer gesterf.
Arme Rosalia, jy het dit nie verdien nie.
Maar ek weet jy rus in vrede, met jou naïewe klein drome.
Ek het jou regtig op my eie manier liefgehad.
Maar jy was te veel.
Jy sou vra, "Hoe lief is jy vir my?"
Jy was honger vir liefde, my arme Rosalie.
Te honger.
EEN WET VIR ALMAL
Daar is nie veel om oor die verhoor te sê nie. Dit het baie gegaan soos ek verwag het.
Here van die jurie -
Die prokureur, De Marzi, was briljant, passievol en sarkasties.
Beweeg en beweeg.
Hy het die hele skaal van emosies gespeel met selfversekerde presisie.
Hy het nie so ver gegaan nie om die Kruistogte te noem,
maar hy het Othello aangehaal en ons landgenoot Turiddu.
Ma was daar.
Huil, die arme siel.
Ja, selfs ek was naby aan trane.
Toe het hy my pa daarin gebring:
'n Losbandige korrupter van onskuldiges,
ongetwyfeld besmet met een of ander onnoembare siekte,
produsent van skuld en bastards in oorvloed.
Dit is duidelik dat ernstige oorerflike disfunksie
toegevoeg kan word tot my gewonde eer.
Uiteindelik het hy vervaardig die weduwee Patanè.
Hy kon nie haar kinders voortbring nie, omdat hulle nog baie jonk was,
en die strafkode het dit verbied,
maar hy het vir ons hul foto's gewys.
Die beeld van daardie arme weeskinders het my saak eindeloos gehelp.
Ek weet nie regtig hoekom nie.
Miskien omdat kinders in Italië -
Wel, kinders sal altyd kinders wees.
Stilte! Sy Edele kom die hofsaal binne.
In die naam van die Italiaanse volk...
Drie jaar. Die minimum.
Eintlik 'n bietjie minder as die minimum. Ek het 'n klein verskoning ontvang.
Ek sal nie sê ek het dit voorspel nie, maar ek het soort van daarop gereken.
Daar is gemiddeld 'n verskoning elke drie jaar, so dit was my verskuldig.
Ek kan nie sê dit was 'n aangename drie jaar nie, maar dit is nou agter my.
Ek is skielik gegryp deur 'n vreemde vrees.
- Kelner, sorg vir die rekening. - Dankie meneer.
Gedurende daardie maande Ek het briewe van Angela ontvang,
maar net 'n paar, en hulle was nogal vaag.
Sy het altyd gesê sy bid vir my en voortdurende geloftes gemaak.
Miskien was dit die natuurlike skaamheid van ons suidelike vroue.
Of dalk -
Nee, dit kon nie wees nie. Dit sal te onregverdig wees.
Hy is hier!
My geliefde seun!
'N PAAR MAANDE LATER
Ja, die lewe begin op 40.
Dit is regtig waar.